1. حتی اگر انحام کارهایم مهم باشند بی جهت آنها را به تاخیر می اندازم.

2. شروع هر کاری که مورد علاقه ام نباشد را به تاخیر می اندازم.

3. برای شروع کاری که ضرب العجلی داشته باشد تا آخرین لحظه معطل می کنم.

4. همیشه تصمیم گیری های دشوار را به تاخیر می اندازم.

5. همیشه شروع برنامه هایی که منجر به پیشرفت کارهایم می شوند را به تاخیر می اندازم.

6. همیشه به دنبال بهانه ای برای انجام ندادن کارهایم هستم.

7. برای انجام کارهایم منتظر یک زمان “مناسب” یا “حس و حال خوب” می‌مانم.

8. به طور علاج ناپذیری گرفتار وقت تلف کردن هستم.

9. در حال حاضر نیز وقتم را تلف میکنم ولی به نظر نمی رسد که بتوانم اقدام موثری انجام دهم.

10. همیشه وقتی کار مشکلی در پیش رو دارم آن را به تاخیر می اندازم.

11. به خودم قول می دهم که کاری را انجام دهم ولی عملا خود را کنار می کشم.

12. هر وقت تصمیم به انجام کاری می گیرم آن را دنبال می کنم.

13. هرچند به خاطر شروع نکردن کار از خودم متنفر می شوم اما این تنفر نیز مرا وادار به  انجام کار نمی کند.

14. همیشه کارهای مهم را انجام می دهم و وقت اضافه می آورم.

15. حتی زمانی که اهمیت انجام کارها برایم مشخص باشند باز هم نسبت به انجام انها بی تفاوت هستم.

16. عادت ندارم کاری را به فردا موکول کنم یا از انجام آن طفره بروم.